تارىخىم
ئۇ
رەڭ ئۇسلۇبى
خەت چوڭلۇقى
ھېكايە يولىسوغدلار: يىپەك يولىنى كۆتۈرگەن خەلق

سوغدلارنىڭ قەدىمكى خەتلىرى

يولدا يۈتكەن بىر پوچتا خالتىسى.

سوغدى سودىگەرلىرىنىڭ يوقالغان پوچتا سومكىسى: كۈمۈش، ئالتۇن، شاراب، مۇچ، كافۇر ۋە ئىپار توغرىسىدىكى خەتلەر؛ بىرى 3000 كىلومېتىر يىراقتىكى سەمەرقەنتكە يېزىلغان، ئىككىسى دۈنخۇاڭدا تىقىلىپ قالغان مىۋناي ئىسىملىك بىر ئايالنىڭ ئانىسى ۋە ئېرىگە يازغىنى. قاتلىنىپ سىرتىغا ئادرېس يېزىلغان بەش پارچە دېگۈدەك تولۇق خەت ۋە بەزى پارچىلار دۈنخۇاڭ بىلەن كروران ئارىسىدىكى چېگرا سېپىلىدىكى ۋەيران بولغان بىر قاراۋۇل مۇنارىدىن تېپىلغان. ئۇلار سوغدى تىلىنىڭ ئەڭ قەدىمكى يادىكارلىقلىرى.

دۇنخۇاڭ يېنىدىكى خەن دەۋرىگە ئائىت كۈزىتىش مۇنارى؛ خەتلەر مۇشۇنداق بىر مۇنارنىڭ خارابىسىدىن تېپىلغان
دۇنخۇاڭ يېنىدىكى خەن دەۋرىگە ئائىت كۈزىتىش مۇنارى؛ خەتلەر مۇشۇنداق بىر مۇنارنىڭ خارابىسىدىن تېپىلغانThe Real Bear · CC BY 2.0 · Wikimedia Commons

خەتلەردە نېمە يېزىلغان؟

سودا، ئۇرۇش ۋە بىر ئايالنىڭ ئۈمىدسىزلىكى. كۆپىنچىسى خەنزۇ يۇرتىدىكى سوغدى ۋەكىللىرىدىن يۇرتتىكى سودىگەرلەرگە يېزىلغان دوكلاتلار: كۈمۈش، ئالتۇن، مۇچ، كافۇر، ئىپار ۋە رەخت. بىر خەتتە خەنزۇ خانىنىڭ پايتەختى لوياڭدىن قاچقانلىقى، لوياڭ ۋە يېنىڭ ھۇنلار تەرىپىدىن ۋەيران قىلىنغانلىقى توغرىسىدىكى مىش-مىشلار سۆزلىنىدۇ؛ ئىرانشۇناس خېننىڭ بۇنى 307-يىلى يېنىڭ ۋە 311-يىلى لوياڭنىڭ بۇلاڭ-تالاڭ قىلىنىشى بىلەن ماسلاشتۇرۇپ، خەتلەرنى 312–313-يىللارغا توغرىلىغان. ئىككى خەتتە دۈنخۇاڭدا تىقىلىپ قالغان مىۋناي ئىسىملىك بىر ئايال ئانىسىغا ۋە ئۇنى تاشلاپ كەتكەن ئېرىگە يازىدۇ؛ يەنە بىرىدە بىر خەنزۇ شەھىرىدە ياشايدىغان «سەمەرقەنتلىك 100 ئەركىن ئادەم» تىلغا ئېلىنىدۇ.

تارىخ ئۈچۈن بۇ خەتلەر ئىككى ھەسسە مۇھىم. ئۇلار يىپەك يولىنىڭ ئەڭ چوڭ سودىگەرلىرىنىڭ تىلى سوغدىچىنىڭ ئەڭ قەدىمكى تولۇق تېكىستلىرى، ھەمدە ئۇلار شيوڭنۇ نامىنى xwn، يەنى «ھۇن» دەپ يازىدۇ؛ بۇ ياۋروپا ھۇنلىرى بىلەن خەنزۇ يۇرتىنىڭ شيوڭنۇلىرىنىڭ ئوخشاش نامنى كۆتۈرگەنلىكىنى كۆرسىتىشتە خېلى چوڭ قەدەم. ئۇلارنىڭ قاچان يېزىلغانلىقى تالاش-تارتىشلىق؛ قاراشلار تۆۋەندە يانمۇيان تۇرىدۇ.

مەنبەلەر: Nicholas Sims-Williams, “Ancient Letters”, Encyclopaedia Iranica II/1 (1985) · James A. Millward, Eurasian Crossroads: A History of Xinjiang (London: Hurst, 2007)

مەنبەلەر (2)